Zwiększony plon i jakość bulw ziemniaka w wyniku zastosowania azotanu potasu

W rolniczej stacji doświadczalnej DeirAlla leżącej w Dolinie Jordanu przeprowadzono eksperymenty polowe na ziemniakach, którym składniki odżywcze dostarczano kroplowo. Ilość ziemi uprawnej w Jordanii jest ograniczona, a większość produkcji ziemniaków odbywa się w klimacie półsuchym. Aby ulepszyć powtarzalną produktywność można usprawnić procedury nawożenia oraz podjąć inne działania, np. opracować dostosowane do lokalnych warunków odmiany dające wysoki plon. Wiedza na temat wzrostu roślin i poboru składników odżywczych, jako reakcji na różne strategie nawożenia, to klucz to uzyskania maksymalnych wyników.

Biorąc pod uwagę wielkości względne, potas to drugi po azocie najważniejszy składnik mineralny dla optymalnego wzrostu i rozwoju upraw ziemniaka. W związku z tym oceniono wpływ czterech dawek azotanu potasu na ziemniaki odmiany Spunta, uprawiane w glebie gliniasto-ilastej z gęstością obsadzenia 25 000 bulw/ha i nawadnianiem kroplowym.

T1: 0 kg/ha KNO3.

T2: 130 kg/ha KNO3 (57 kg/ha K2O).

T3: 260 kg/ha KNO3 (114 kg/ha K2O).

T4: 380 kg/ha KNO3 (172 kg/ha K2O).

Nawadnianie prowadzono w zależności od potrzeb uprawy, w oparciu o ewapotranspirację. Ewapotranspirację oszacowano na podstawie pomiarów zawartości wody w glebie. Wydajność wykorzystania wody (ang. water use efficiency, WUE) dla każdej dawki obliczono dzieląc plon bulw przez ewapotranspirację w sezonie.

Azotan potasu podawano przez bezpośrednie wprowadzenie do głównej linii systemu nawadniania kroplowego. Podczas sezonu uprawy procedurę przeprowadzono 10 razy, zaczynając od fazy wzejścia roślin. We wszystkich zastosowaniach co tydzień podawano do systemu nawadniania kroplowego 180 kg N/ha oraz 420 kg P/ha. Ziemniaki zebrano 110 dni po sadzeniu.

Całkowity plon świeżych bulw na roślinę zwiększył się liniowo wraz ze wzrostem dawki azotanu potasu (rysunek 1). Wynikało to głównie z wyższej średniej masy bulw. Wartość ta zwiększyła się o 11,2% (T1), 16,6% (T2) oraz 32,5% (T3) w porównaniu do średniej masy bulw w uprawie kontrolnej.

Wraz ze wzrostem dawki azotanu potasu poprawiała się też jakość bulw. Zawartość kwasu askorbinowego w bulwach, przy najwyższej dawce azotanu potasu, była o 38% większa, niż w uprawie kontrolnej (rysunek 1). Ciężar właściwy (wskaźnik jakości w przetwórstwie) wzrósł do 1,92% (T4), a zawartość popiołu zwiększała się stopniowo wraz ze wzrostem ilości podawanego azotanu potasu. Zawartość białka w ziemniakach również rosła wraz ze zwiększaniem dawek azotanu potasu (rysunek 2). W bulwach roślin, którym podawano więcej azotanu potasu, odnotowano też wzrost zawartości węglowodanów i tłuszczu.

Z oceny procesu suszenia bulw (15 godz. przy 105oC) wynika, że w ziemniakach pochodzących z poletek nawożonych azotanem potasu spadek masy był niższy niż w uprawie kontrolnej (rysunek 2). Wynikało to częściowo z większej masy suchej ziemniaków. Autorzy wnioskowali, że może to też być efektem zwiększonej zawartości potasu. Dane na temat wpływu nawożenia potasem na zawartość wody w bulwach podczas przechowywania publikowano wcześniej.

Jako metodę zrównoważonego zarządzania tą właściwością proponowano fertygację azotanem potasu. Wydajność wykorzystania wody znacząco zwiększyła się wraz ze wzrostem dawki azotanu potasu. Dla dwóch najwyższych dawek nawozu zaobserwowano ponad 25-proc. wzrost wskaźnika WUE w każdym kg bulw na m3 wody. Wynikało to z większego plonu świeżych bulw na roślinę przy tej samej ilości wody podawanej kroplowo.

Eksperyment dowodzi, że zwiększone nawożenie azotanem potasu ziemniaków uprawianych w systemie fertygacji w Jordanii prowadzi do wyższych plonów bez zwiększenia zużycia wody. Dodatkową korzyścią są polepszone właściwości jakościowe bulw.

Rysunek 1. Średni plon ziemniaków nawadnianych kroplowo przy rosnących dawkach azotanu potasu dodawanych do pożywki. Wartości średnie oznaczone tą samą literą nie różnią się znacząco (najmniejsza istotna różnica – 5%).

Rysunek 2. Średnia zmiana parametrów jakościowych bulw wraz ze wzrostem dawek azotanu potasu dodawanych do pożywki. Wartości średnie oznaczone tą samą literą nie różnią się znacząco (najmniejsza istotna różnica – 5%).

Autor

Haddad, M.; Bani-Hani, N. M.; Al-Tabbal, J. A.; Al-Fraihat, A. H. 2016. Effect of different potassium nitrate levels on yield and quality of potato tubers. Journal of Food, Agriculture & Environment14 (1) :101-107.

Powiązane artykuły