Zasady nawożenia mineralnego uprawy ziemniaków

Zapotrzebowanie na składniki odżywcze

Ze względu na duży potencjał produkcyjny oraz gromadzenie skrobi w bulwach uprawy ziemniaków wymagają dużej ilości składników odżywczych, a w szczególności potasu.

Dean, 1994

Ziemniaki pobierają od dwóch do trzech razów więcej potasu niż azotu.

Wpływ dostępności różnych składników odżywczych na plon i jakość ziemniaków.

Podsumowanie głównych funkcji substancji odżywczych
Każdy składnik pełni określone funkcje w procesie rozwoju ziemniaka.

Azot: Synteza białek (wzrost i plon). Azotan przyczynia się do formowania cytokinin.

Fosfor: Wspieranie formowania i rozwoju systemu korzeniowego oraz substancji energetycznych, a także podziału komórkowego.

Potas: Transport węglowodanów, regulacja osmozy, kontrola aparatów szparkowych, wspieranie fotosyntezy, zmniejszenie podatności na choroby.

Calcium: Wydłużenie trwałość bulw i jakości ich skórki oraz zmniejszenie wrażliwości na choroby.

Siarka: Synteza niezbędnych aminokwasów, cysteiny i metioniny.

Magnez: Niezbędny element cząsteczek chlorofilu.

Żelazo: Synteza chlorofilu.

Mangan: Wymagany w procesie fotosyntezy.

Bor: Formowanie ściany komórkowej (pektyny i lignina). Udział w procesie metabolizmu i transportu cukrów.

Cynk: Synteza auksyn.

Miedź: Wpływ na przemianę azotu i węglowodanów.

Molibden: Składnik reduktazy azotanowej i nitrogenazy.

 

 

Powiązane artykuły