Stosowanie dolistne azotanu potasu do indukcji pękania uśpionych pąków kwiatowych w uprawie mango

Dokładny mechanizm działania podawanego dolistnie azotanu potasu w celu przerwania uśpienia pąków na drzewach mango wciąż nie jest w pełni znany. Wskaźnik intensywności kwitnienia 4 (kwiaty na całej koronie) i dłuższe kwiatostany na drzewach, na które zastosowano paklobutrazol (PBZ), były wynikiem indukcji pękania pąków kwiatowych opryskami KNO3 w stężeniu 2%, podczas gdy wskaźnik intensywności kwitnienia upraw kontrolnych wyniósł 2 (kwiaty na mniej niż 25% powierzchni korony). Na drzewach, na które zastosowano PBZ, odnotowano wiechy dłuższe o 12,3% oraz utrzymywanie owoców większe o 67% (tabela 1).

Zawartość kwasu giberelinowego w pędach mango musi być niska, aby umożliwić akumulację ogółu węglowodanów niestrukturalnych, głównie skrobi, w liściach i pąkach, i wczesne tworzenie zawiązków kwiatów. Azotan potasu indukuje pękanie uśpionych pąków kwiatowych, lecz nie odpowiada za przekształcenie pąków wegetatywnych w pąki reprodukcyjne, ponieważ zawiązki kwiatów występowały przed zastosowaniem KNO3.

Tabela 1. Wpływ oprysku paklobutrazolem (w dawce 1 g PBZ na metr średnicy korony) na intensywność kwitnienia i utrzymywanie owoców na drzewach mango odmiany „Carabao” poddawanych opryskowi KNO3.

 

Autor

Serrano, E. P., I.P. Marquez, F.M. Rodriguez, C.M. Protacio and J.E. Quinto. 2006. Unravelling the mechanism of mango flowering. Acta Horticulturae VIII International Mango Symposium 820: 259-270.

Tagi

KNO3