Jakość sadzeniaka i rozwój korzenia rośliny ziemniaka

Jakość sadzeniaka 

Od wigoru, wieku fizjologicznego oraz zdrowotności sadzeniaków zależy liczba bulw wyprodukowanych przez roślinę ziemniaka, a także masa i potencjał produkcyjny. Należy pamiętać, że sadzeniaki odżywiają nową roślinę do czasu osiągnięcia przez system korzeniowy odpowiedniego rozmiaru. Aby doszło do kiełkowania, niedawno zebrane bulwy muszą przejść okres spoczynku, czyli spowolnienia fizjologicznego. U przedwcześnie zebranych ziemniaków okres ten jest zazwyczaj dłuższy niż w przypadku bulw zebranych po uzyskaniu przez nie pełnej dojrzałości. U młodszych fizjologicznie sadzeniaków zazwyczaj występuje wzmocniona dominacja wierzchołkowa, której wynikiem jest mniejsza liczba kiełków i łodyg.

Kramm (2017) wykazał, że dojrzałe fizjologicznie sadzeniaki zazwyczaj mają więcej kiełków i wykształcają więcej nowych łodyg na jedną bulwę. Przy współistnieniu innych czynników większa liczba łodyg pozwala uzyskać więcej bulw na każdą roślinę.

 

Wzejście i rozwój korzenia

Jednorodność uprawy uzależniona jest od homogeniczności wzejścia i późniejszego rozwoju rośliny (Kramm, 2017). W związku z tym skrócenie okresu od wysadzenia do wzejścia i w efekcie szybkiego rozpoczęcia procesu fotosyntezy ma bezpośredni wpływ na wysoki potencjał produkcyjny. Czynniki takie jak odpowiedni wiek fizjologiczny sadzeniaka, podkiełkowanie, płytkie wysadzanie i właściwa temperatura gleby (powyżej 10°C) przyśpieszają wspomniany powyżej proces (Contreras, 2002). Temperatura ma bezpośredni wpływ na wschodzenie i rozwój korzeni. Po wzejściu następuje jednoczesny wzrost korzeni i pędów rośliny.

Znaczenie źródła azotu w warunkach nieoptymalnej temperatury

Wybór optymalnego źródła azotu dla uprawy ziemniaka jest bardzo ważny, szczególnie w nieoptymalnych warunkach temperaturowych (poniżej 15°C i powyżej 25°C). Większość azotu (70–90 procent) jest wchłaniana przez rośliny ziemniaka w postaci azotanu (Van Beusichem i inni, 1988).

W tej formie azot jest transportowany do liści, gdzie następuje jego rozkład na NH3. NH3 jest natychmiast uzdatniany i łączony z produkowanymi podczas fotosyntezy cukrami w celu wyprodukowania aminokwasu — glutaminy (Marschner, 1995). Cały azot pobierany w formie amonowej (NH4) jest metabolizowany w korzeniach. Węglowodany transportowane do korzeni w strukturach floemu są niezbędne do ich rozwoju. Oznacza to, że do wspomagania wzrostu korzeni dostępna jest mniejsza ilość węglowodanów, ponieważ część z nich musi zostać zużyta na przekształcenie związków amonowych (Marschner, 1995).

Dodatkowo w trudnych warunkach, na przykład przy wysokich lub niskich temperaturach, suszy lub dużym zasoleniu w miejscu zalegania korzeni, zwiększa się intensywność oddychania roślin, czego efektem jest niższa dostępność węglowodanów dla procesu metabolizmu NH4. Może to doprowadzić do obniżenia pH, a nawet toksycznego działania NH3 (Kafkafi et al, 2012).

 

Powiązane artykuły