Artículos

Dostarczanie składników odżywczych roślinom pomidora

Zapotrzebowanie na składniki odżywcze

Współczesne odmiany pomidorów wymagają intensywnego odżywiania mineralnego. Pobierają one duże ilości składników mineralnych, ale nagradzają hodowcę obfitymi plonami. Ponieważ owoce pomidora są bogate w cukry i kwasy organiczne, ich produkcja wymaga nawożenia bogatego w potas, jako że pierwiastek ten odgrywa bardzo istotną rolę w syntezie wspomnianych składników.

Pobieranie składników pokarmowych przez świeże owoce pomidora

Całkowity pobór K2O przez pomidory jest ponad dwukrotnie wyższy niż pobór N.

Wpływ składników odżywczych na plon i jakość pomidorów

 Podsumowanie głównych funkcji składników odżywczych

Każdy pierwiastek pełni określone funkcje w morfologii i funkcjonowaniu rośliny pomidora, a w większości przypadków kilka pierwiastków uczestniczy w różnych etapach tego samego procesu. Zatem schematycznie można to podsumować jak poniżej.
 


Fazy fenologiczne wzrostu

Dynamika poboru składników odżywczych

Poniższy rysunek przedstawia dynamikę pobierania azotu (N), fosforu (P) i potasu (K) przez określoną odmianę pomidora w uprawie polowej o przewidywanym plonie 90 t/ha w całym cyklu życiowym.

W pierwszej fazie wzrostu sadzonka lub nasiono musi wytworzyć silny system korzeniowy, który będzie wspierał rozwój łodyg i ulistnienia, które są podstawowym warunkiem uzyskania plonu. Wszystkie trzy makroskładniki odżywcze, tj. N, P i K, powinny być dostępne w wystarczającej ilości, aby umożliwić rozwój systemu korzeniowego. Należy przy tym podkreślić, że idealną formą azotu, która powinna być dostarczana w całym cyklu wzrostu uprawy pomidora, jest azotan (NO3+).

Maksymalny udział azotu amonowego, jaki roślina może przyjąć bez obniżenia wydajności, wynosi 20% w warunkach polowych i zaledwie 5–7% w przypadku nawożenia hydroponicznego (Voogt, 2002).  Kiedy roślina rozwinie system korzeniowy i biomasę nadziemną w wystarczającym stopniu, zaczyna wytwarzać kwiaty szybko przekształcające się w pierwsze owoce, które z kolei rozpoczynają długi proces rozwoju i akumulacji cukrów, kwasów organicznych, witamin, pigmentów i antyoksydantów, które wzbogacają owoce o ich specyficzne wartości zdrowotne.

Jak widać na powyższym schemacie poboru i w poniższych tabelach, zapotrzebowanie na potas wzrasta przez cały cykl wzrostu rośliny pomidora. Oczywistym rozwiązaniem dla tych dwóch wymagań jest zastosowanie azotanu potasu, który jest jedynym prostym nawozem dwuskładnikowym łączącym oba te składniki odżywcze. Naturalnie inne nawozy zawierające azotan powinny dostarczać wymaganej dodatkowej ilości azotu azotanowego. Są to azotan wapnia, azotan magnezu i azotan amonu. Również w okresie szybkiego wzrostu owoców kluczowe znaczenie ma zastosowanie w pełni rozpuszczalnych nawozów, aby podczas powiększania objętości owoców roślina mogła pobierać składniki odżywcze.

Poniżej zaproponowano plan mający na celu spełnienie wymagań określonej odmiany pomidorów w uprawie polowej, o żywotności 140 dni i spodziewanym plonie 100 t/ha, w warunkach uprawy z fertygacją przez nawadnianie kroplowe.

Względne udziały składników odżywczych, które należy zastosować w zależności od wskazanych faz fenologicznych wzrostu uprawy pomidora, dla planowanego plonu 100 t/ha, w warunkach uprawy z fertygacją przez nawadnianie kroplowe.

*DAT = dni po przesadzeniu

Rzeczywiste dawki składników odżywczych, które należy zastosować w różnych fazach fenologicznych wzrostu uprawy pomidora, dla planowanego plonu 100 t/ha, w warunkach uprawy z fertygacją przez nawadnianie kroplowe.

Faza wzrostu

(dni po przesadzeniu)

Wyjaśnienie zmian w dynamice zapotrzebowania

0–28

Odpowiednio zbilansowane dawki N, P, K i Ca do rozwoju systemu korzeniowego i wzrostu biomasy pędów.

 

29–63

Znacznie wyższe zapotrzebowanie na N do wytwarzania kwiatów, zawiązywania się owoców i we wczesnych fazach ich rozwoju. W tym czasie zapotrzebowanie na P pozostaje stabilne do wczesnego wytwarzania nasion; Bardzo wysokie zapotrzebowanie na K do zawiązywania się owoców i powiększania ich objętości. Zwiększone zapotrzebowanie na Ca, Mg i S do dalszego rozwoju wegetatywnego.

 

64–110

Nieznaczne ograniczenie rozwoju wegetatywnego powoduje nieco niższe zapotrzebowanie na N. Stałe zapotrzebowanie na P. Wszystkie pozostałe składniki pokarmowe (K, Ca, Mg i S) wykazują taki sam wzorzec jak azot, tj. stałe i nieco niższe zapotrzebowanie ze względu na niższe tempo rozwoju organów wegetatywnych i regeneracyjnych.

 

111–140

Znacznie zmniejszone zapotrzebowanie na wszystkie składniki pokarmowe w związku ze znacznie niższą produkcją pędów i owoców. Największe jest zapotrzebowanie na K (K:N = 3:1), który jest potrzebny do dalszego powiększania objętości rozwijających się owoców.

Powiązane artykuły