Artículos

Doglebowe i dolistne stosowanie azotanu potasu poprawiło plonowanie i jakość owoców pomidora w warunkach zasolenia

Przeprowadzono doświadczenie wazonowe na pomidorze (Solanum lycopersicum L.) w celu zbadania możliwości poprawy plonu i jakości w warunkach zasolenia. Doświadczenie przeprowadzono w szklarni w Pakistanie, aby zbadać wpływ dawek azotanu potasu i sposobu jego podawania w warunkach 3 stężeń zasolenia (0; 7,5 i 15 dS/m, powodowanego przez wzrastającą dawkę NaCl). Azotan potasu był aplikowany do gleby (0; 3,3 i 6,6 mmol/kg) lub w formie oprysku dolistnego (4,5 i 9 mM). Wszystkie kombinacje zabiegów zastosowano na czterech odmianach: 2 odpornych na sól (Indent-1 i Nagina) i 2 wrażliwych na sól (Peto-86 i Red Ball) genotypach pomidora polowego. Sadzonki pomidora, w stadium 5 liści, przeniesiono do wazonów zawierających 12 kg gleby piaszczysto-gliniastej zebranej z pola. Zastosowano zalecane dawki azotu (210 kg/ha) i fosforu (125 kg/ha), przy czym uwzględniono ilość azotu dodanego w formie KNO3. Nie stosowano dodatkowych dawek wapnia, magnezu, siarki ani boru, gdyż podstawowa zawartość tych składników w glebie były wystarczająca do prawidłowego wzrostu roślin pomidora. Doświadczenie zaplanowano w układzie losowych bloków kompletnych z 3 powtórzeniami w układzie czynnikowym.

Zastosowanie KNO3 w dawkach wzrastających spowodowało zwiększenie plonów, zarówno całkowitej masy owoców, jak i ich liczby, niezależnie od sposobu aplikacji, przy braku stresu solnego. Azotan potasu sprawił również, że owoce były większe. Ogólnie ze wzrostem stresu zasolenia (7,5 i 15 dS/m) plon owoców istotnie malał. Spowodowane to było głównie wielkością owoców, która malała wraz ze wzrostem zasolenia – rosła zaś wraz ze wzrostem stężenia azotanu potasu.

W przypadku roślin narażonych na zasolenie, KNO3 złagodził negatywne skutki zasolenia i spowodował zależny od dawki wzrost wysokości roślin i plonu zarówno w grupie odpornej, jak i wrażliwej na sól, w porównaniu z odpowiednimi uprawami kontrolnymi. Jednak na wszystkich poziomach zasolenia genotypy odporne na sól utrzymywały lepszy wzrost i produkowały wyższe plony niż genotypy wrażliwe na sól, a także wykazywały lepszą odpowiedź na zabiegi z użyciem KNO3. Całkowita zawartość rozpuszczalnych substancji stałych, kwasowość miareczkowa, pH i zawartość suchej masy w owocach uległy istotnej poprawie zarówno w wyniku wzrostu zasolenia, jak i zastosowania azotanu potasu.

Podsumowując, użycie genotypów pomidora odpornych na sól oraz zwiększenie dawki azotanu potasu, zarówno przy stosowaniu doglebowym, jak i dolistnym, może być skutecznym sposobem na ekonomiczne wykorzystanie gleb zasolonych do produkcji pomidora.

Autor

Howard, D. D. and C.O. Gwathmey. 1995. Influence of surfactants on potassium uptake and yield response of cotton to foliar potassium nitrate. Journal of plant nutrition, 18(12): 2669-2680.

Powiązane artykuły